, ,

سه قانون معنوی موفقیت دیپاک چاپرا- قانون ظرفیت ، قانون بخشش و قانون تلاش

قانون ظرفیت ، بخشش و تلاش

سه قانون معنوی موفقیت دیپاک چاپرا- قانون ظرفیت ، قانون بخشش و قانون تلاش

در این مقاله به بررسی موفقیت در قانون ظرفیت، بخشش و تلاش می پردازیم

هزاران سال است که کارما (یا همان قانون علت و معلول) و دارما (هدف زندگی) در زندگی انسان‌ها حاکم هستند و دو قانون از هفت قانون معنوی موفقیت چاپرا همین دو هستند. در اینجا به بررسی پنج قانون دیگر می‌پردازیم.

قانون ظرفیت ناب و خالص هستی

ظرفیت ناب و خالص هستی همان جائی است که همه‌چیز از آن سرچشمه می‌گیرد و «آنچه پنهان است آشکار می‌شود.» انسان در این عرصه آگاهی خالص، به دانش ناب، توازن، شکست‌ناپذیری و شادی می‌رسد. وقتی به ظرفیت خالص هستی دست پیدا می‌کنیم خود ناب و والایمان را درک کرده و میتوانیم بفهمیم که زندگی از طریق نفس محدودمان چه‌کار بیهوده‌ای است.

درحالی‌که نفس انسان همیشه محتاط و ترسو است، خود برتر در آرامش به سر می‌برد:

«خود برتر تحت تأثیر انتقاد قرار نمی‌گیرد، از مشکلات نمی‌ترسد و خودش را از هیچ‌کس کمتر نمی‌داند. بااین‌حال فروتن است و خودش را برتر از کسی نمی‌داند. چون می‌داند که همه انسان‌ها در سیرت، یکی و در صورت متفاوت هستند.»

وقتی نقاب نفس از بین می‌رود دانش، آَشکار می‌شود و بینش انسان وسعت پیدا می‌کند. چاپرا به کارلوس کاستاندا اشاره می‌کند که می‌گوید: اگر بتوانیم دست از نفس و اهمیتی که به خودمان می‌دهیم برداریم،‌ بزرگی و عظمت هستی را خواهیم دید.

در درجه اول از طریق مدیتیشن و سکوت می‌توانم به ظرفیت ناب هستی دست پیدا کنیم اما از طریق قضاوت نکردن درباره طبیعت و تحسین آن‌هم می‌توانیم به این ظرفیت ناب دسترسی داشته باشیم. اگر با این ظرفیت ناب هستی آشنا شوید همیشه می‌توانید مستقل از شرایطی که در آن قرار دارید و مستقل از احساسات، مردم و اشیاء،‌به این ظرفیت ناب دسترسی پیدا کنید. همه ثروت‌ها و خلاقیت‌ها از این منبع سرچشمه می‌گیرند.

پیشنهاد میکنم این مقاله را از دست  ندهید:موفقیت چیست؟ نقش تفکر در موفقیت فردی

در این قسمت به بررسی اثر قانون بخشش در موفقیت می پردازیم

 قانون بخشش

آیا هرگز به این موضوع توجه کرده‌اید که هر چه بیشتر می‌بخشید، بیشتر به دست می‌آورید؟ چاپرا می‌گوید دلیل اینکه این قانون همیشه درست است و هیچ استثنایی ندارد این است که ذهن و بدن انسان همیشه در حال بخشش به هستی و گرفتن از آن‌ها است. خلق کردن، عشق ورزیدن و رشد کردن باعث می‌شود که آن جریان ادامه داشته باشد. اما اگر انسان بخشش به دیگران را متوقف کند، این جریان ‌هم متوقف‌شده و مانند خون، لخته می‌شود.

هر چه بیشتر بخشش‌کنیم، بیشتر در چرخه انرژی هستی قرار می‌گیریم و درنتیجه بیشتر دریافت می‌کنیم. آن دریافت ممکن است به شکل عشق،‌ مادیات و حتی خوشبختی باشد. ثروت و مادیات عاملی است که باعث می‌شود جهان به حرکت ادامه دهد، اما به شرطی که همان‌قدر که می‌گیریم همان‌قدر هم ببخشیم.

اگر تصمیم می‌گیرید چیزی را ببخشید، این کار ا با لذت و شادی انجام بدهید. اگر می‌خواهد خیروبرکت وارد زندگی‌تان شود با فرستادن موجی از افکار مثبت برای مردم، خیروبرکت را وارد زندگی‌تان کنید. اگر پولی ندارید که به دیگران ببخشید به آن‌ها خدمت کنید.

انسان هیچ‌وقت برای بخشش، محدود نیست. چون طبیعت انسان بر پایه فراوانی و نامحدود بودن است. طبیعت، هر آنچه انسان نیاز داشته باشد فراهم می‌کند. و ظرفیت ناب هستی، هوش و خلاقیت لازم را برای تولید بیشتر فراهم می‌کند.

قانون کمترین تلاش

همان‌طور که شنا کردن، طبیعت ماهی و نورافشانی طبیعت خورشید است، طبیعت انسان این است که با کمترین تلاش رؤیاهایش به واقعیت تبدیل شوند. قانون حداقل تلاش ودائی (ودا کتاب مقدس قدیمی هندوها است «مترجم») می‌گوید: کمتر تلاش کن و بیشتر به دست بیاور. اما آیا این یک نظریه انقلابی است یا یک نظریه احمقانه؟ آیا کار سخت، برنامه‌ریزی و تلاش، وقت تلف کردن هستند؟

چاپرا معتقد است که اگر انگیزه رفتارهای انسان نه از تمایلات نفسانی بلکه از عشق سرچشمه بگیرد چنان انرژی ایجاد می‌شود که می‌تواند هر چه انسان می‌خواهد برایش فراهم کند.

در مقابل حس قدرت‌طلبی وبرتری بر دیگران یا نیاز به اینکه مورد تأیید دیگران قرار بگیریم باعث می‌شود انرژی انسان تحلیل برود. انسان معمولاً تلاش می‌کند که چیزی را ثابت کند اما اگر بتواند بر اساس خود برترش عمل کند فقط به این فکر خواهد کرد که کجا و چگونه به تکامل و فراوانی برسد.

اولین گام این است که پذیرفتن را تمرین کنیم. اگر مرتباً با هستی در جدال باشیم نمی‌توانیم از قدرت بی‌پایان آن بهره‌مند شویم. حتی در سخت‌ترین و بدترین لحظات زندگی به خودتان بگویید: این لحظه همان‌طوری هست که باید باشد. دومین کاری که باید انجام دهید این است به دنبال دفاع کردن از خودتان و توجیه رفتارهایتان نباشید.

اگر همواره بخواهید از عقیده خودتان دفاع کنید و دیگران را مقصر جلوه دهید، امکان کسب تجربه‌ها و دانش جدید را از خودتان سلب می‌کنید.

این مقاله ادامه دارد…

همه به این مقاله 5 امتیاز دادند شما چطور؟
  • به این مقاله 5 امتیاز می دهید!
5.0
امتیاز کاربر 4.5 (2 رای)
درحال ارسال
امتیاز نظرات ( امتیاز دهی)
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

درحال ارسال